อุปสรรคที่ทำให้ชุมชนไม่มีขีดความสามารถในการจัดการภัยพิบัติ มีดังนี้

๑. การขาดความตระหนัก กล่าวคือ ชุมชนไม่เข้าใจถึงความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นกับชุมชนตนเอง โดยเฉพาะรูปแบบของความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงระยะยาว ไม่มีความตระหนักถึงผลสืบเนื่องที่จะเกิดตามมาจากกิจกรรมทั้งภายในชุมชนและภายนอกชุมชน  ซึ่งภาครัฐจะให้การสนับสนุนให้ชุมชนมีความกระจ่างชัด

เนื่องด้วยภัยพิบัติมีที่มาจากมูลเหตุปัจจัยทั้งภายนอกและภายในจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกัน  เพียงแต่มีอัตราของความรุนแรงที่แตกต่างกัน แต่ส่วนใหญ่ล้วนอยู่ในรูปของการสั่งสมโถมทับของปรากฏการณ์และวิกฤตทางสังคม