การสู้กันบน “เส้นสมมติ” เพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองของนักการเมืองทั้งไทยและกัมพูชา

การปะทะกันทางทหารระหว่างไทย กับกัมพูชา: คือ การสู้กันบน “เส้นสมมติ” เพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองของนักการเมืองทั้งไทยและกัมพูชา

แต่การปะทะกันทางทหารทั่วโลก เป็นการปะทะกันบน “เส้นชีวิต” เพื่อทรัพยากรที่ขยับไม่ได้ (น้ำ, ทางออกทะเล, แผ่นดินเกิด)

อินเดีย – ปากีสถาน: “สงครามตัวแทนของอุดมการณ์รัฐ”

รัสเซีย – ยูเครน: “ฟิสิกส์ของรัฐบก กับ รัฐทะเล”

อิสราเอล – อาหรับ: “สงครามเพื่อสิทธิ์ในการมีตัวตน”

สะท้อนใจ: ในขณะที่โลกเขารบกันเพื่อ “การดำรงอยู่” แต่ไทยเรากลับติดหล่มอยู่กับการสร้างความขัดแย้งกับเพื่อนบ้านเพื่อ “รักษาฐานอำนาจของกลุ่มจารีต” เรียกว่ามัวแต่เสียพลังงาน ไปกับเรื่องที่ไม่สร้างความมั่งคั่งที่แท้จริง

ถ้าคนไทยเข้าใจว่า “กัมพูชาไม่ใช่ภัยคุกคามที่แท้จริง” แต่เป็น “การที่ไทยขยับตัวตามโลกไม่ทัน” ต่างหากที่เป็นภัย… เราจะสามารถสลายกลุ่มสลิ่มที่กัดก้อนเกลือรักษาชาตินิยมแบบผิดๆ ได้ไหมครับ