ความล้มเหลวของ “ความฉลาดทางนิเวศ”

คุณรู้ไหมครับว่า รัฐไทยไม่ได้สนใจไยดีกับ
ความล้มเหลวทางนิเวศภัยพ้ติ

ความล้มเหลวทางนิเวศภัยพิ คือ
สภาวะที่มนุษย์ไป “โกงธรรมชาติ”
จนระบบนิเวศพัง และเมื่อธรรมชาติเอาคืน มนุษย์ก็ดันมี
“ระบบบริหารจัดการที่ห่วย”
จนไม่สามารถปกป้องชีวิตใครได้เลย
มันคือความซวยซ้ำซวยซ้อนที่เกิดจาก
“กิเลสของคน” และ
“ความโง่เขลาของระบบราชการ”

การบริหารจัดการภัยพิบัติ
มุ่งเน้นตัดสินใจที่เน้นกำไรระยะสั้นหรือการเมือง
โดยละเลยกฎของธรรมชาติ

ชอบสะสม Hardware แต่ไร้ Software: รัฐชอบซื้อรถสีส้ม เครื่องจักรราคาแพง
หรือสร้างกำแพงยักษ์ เขื่อนป้องกันน้ำ เพราะมันเห็นเป็นตัวเงินและค่าคอมมิชชัน
แต่กลับไม่ลงทุนใน “ความฉลาดทางนิเวศ”
ที่จะบอกว่าเราไม่ควรสร้างระบบนิเวศเทียมอะไรตรงนั้นตั้งแต่แรก
การสร้างจะยืดหยุ่นหรือสมดุล
ระหว่างระบบนิเวศธรรมชาติ
กับระบนิเวศเทียมที่มนุษย์สร้างขึ้นหรือไม่

ที่อ้างได้เพราะ การทำงานแยกส่วน คนละหน้าที่
สามารถปัดความรับผิดชอบได้