‘ภาวะผู้นำที่ไร้ภาระรับผิด’ ของรัฐสแกมเมอร์

อุบัติเหตุเครนถล่มซ้ำซากตั้งแต่นครราชสีมาถึงพระราม 2 ที่พรากชีวิตประชาชนไปมากมาย ไม่ใช่แค่เรื่อง “อุบัติเหตุ” หรือ “ความประมาทของผู้รับเหมา” แต่มันคือ “ความล้มเหลวเชิงโครงสร้าง” ที่ปลายนิ้วต้องชี้ไปที่หัวโต๊ะบริหาร นั่นคือนายกรัฐมนตรี คำถามคือ ความรับผิดชอบของนายกฯ หายไปไหน
เมื่อเกิดเหตุ นายกฯ มักจะออกมา “สั่งการ” หรือ “คาดโทษ” หน่วยงานรอง เช่น ร ฟ ท. หรือ กรมทางหลวง ราวกับว่าตนเองเป็นเพียงบุคลากรภายนอกที่เพิ่งทราบเรื่อง
ทั้งที่ตนเอง
เป็นประมุขฝ่ายบริหารของประเทศ เป็น”ผู้รับประกันความปลอดภัยสาธารณะ” เป็นผู้กำกับดูแลนโยบายความปลอดภัยและนโยบายกระบวนการคัดเลือกผู้รับเหมาโดยตรง
ในประเทศที่เจริญแล้ว หรือประเทศที่มีหลักนิติธรรมเข้มแข็ง ตำแหน่ง “นายกรัฐมนตรี” ไม่ได้มีหน้าที่แค่สั่งการหลังเกิดเหตุ
หากเกิดเหตุการณ์ซ้ำซากในลักษณะ “อาชญากรรมเชิงโครงสร้าง” เช่นนี้ นายกรัฐมนตรีจะไม่ชี้นิ้วไปที่ “น็อตที่หลวม” หรือ “คนขับเครน” แต่จะ “โค้งคำนับยอมรับความบกพร่องของระบบกำกับดูแล” จะไม่ยอมให้มีการ “ขยายสัญญา” ให้กับบริษัทที่มีประวัติเลือดท่วมมืออีกต่อไป กดดันหรือพิจารณาความเหมาะสมของ “รัฐมนตรีกระทรวงคมนาคม” ทันที ไม่ใช่ปล่อยให้ลอยตัวเหนือปัญหา

คิดูว่า การบริหารราชการองนายกรัฐมนตรีคนที่ 33 หนูอนุทิน หลังการเลือกตั้ง 8 กุมภาจะนำพาประเทศหยุดการพัฒนาไปเท่าไหร่