“การสื่อสารในภาวะวิกฤต… แค่พูดถูกข้อเท็จจริง เพียงพอแล้วจริงหรือ?”
ผู้อำนวยการศูนย์แถลงข่าวร่วมสถานการณ์ชายแดนไทย–กัมพูชา
เน้นว่า วิกฤตต้องยึดข้อมูล ตรวจสอบได้
และหลีกเลี่ยงอารมณ์ เพื่อรักษาความน่าเชื่อถือของรัฐ
ความเชื่อที่ว่ารัฐสามารถ “ผูกขาดความจริง” ได้เพียงผู้เดียในภาวะวิกฤต ประชาชนต้องการ “ความเห็นอกเห็นใจ”
แต่งานวิจัยด้าน Crisis Communication ชี้ว่า

ประชาชนต้องการมากกว่า “ข้อมูล”
เขาต้องการ “ความเข้าใจ”และ “การโต้ตอบที่ยืดหยุ่น” ไม่ใช่มีคำตอบตามแบบมาตรฐานของทางราชการเท่านั้น
ถ้าการสื่อสารยังมาจากส่วนกลางเพียงชุดเดียว
และประชาชนมีบทบาทแค่ “ผู้รับสาร”
ความไว้วางใจจะเกิดขึ้นได้จริงหรือ?
นี่ไม่ใช่คำถามของส่วนบุคคล
แต่คือโจทย์ของรัฐสมัยใหม่
ที่ต้องสื่อสาร พร้อมความจริง และ ความเป็นมนุษย์ ไปพร้อมกัน