ข้าราชการประจำ
มีแนวโน้มกล่าวหา–แตกคอกันภายหลัง
เมื่อเกิดการกระทำผิดร่วมกัน
มากกว่านักการเมือง เพราะโครงสร้างไม่เหมือนกัน

นักการเมืองมี “ทางออกทางการเมือง”
ลาออก เปลี่ยนพรรค หรือพ้นตำแหน่งได้

แต่ข้าราชการประจำ
ผูกชีวิตทั้งระบบไว้กับตำแหน่งเดียว
เมื่อความผิดเริ่มถูกเปิดโปง
การเอาตัวรอดจึงสำคัญกว่าความภักดี

เมื่อศรัทธาในระบบหมด
ความเงียบก็แตก
และความจริงจึงถูกใช้เป็นอาวุธต่อรอง

นี่คือปัญหาเชิงโครงสร้าง
ไม่ใช่ปัญหานิสัยของคนคนเดียว