ทหารแนวหน้าเขมรสู้แทบตาย..ได้ข้าว 1 ถุงกับปลากระป๋อง น้ำดื่ม..แถมซวยซ้ำโดนธนาคารยึดบ้านจนหมดตัว…
ตรงกันข้ามกับเชลยศึกทั้ง 18 ตัว ที่วางปืนยอมแพ้อย่างขี้ขลาด…กลับกลายเป็นฮีโร่กู้ชาติดังข้ามคืนและได้มอไซด์คนละคัน
นี่คือประเด็นที่สะท้อนถึง “ความวิปริตทางการเมือง” และการใช้มนุษย์เป็นเครื่องมือสังเวยอำนาจ
นี่คือการสร้าง “วีรบุรุษจอมปลอม” เพื่อกลบเกลื่อนความล้มเหลวของผู้นำ ในขณะที่ “นักรบจริง” ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
“ถ้าคุณเป็นทหารกัมพูชาที่เห็นเพื่อนได้มอเตอร์ไซค์เพราะยอมแพ้ แต่คุณที่สู้แทบตายบ้านกำลังโดนยึด คุณจะรบต่อไหม?”