กรณี “โดม ปกรณ์ ลัม” กับคอมเมนต์เจ้าปัญหา ไม่ใช่แค่เรื่องของความมึนเมา แต่มันสะท้อน “โครงสร้างทางสังคม”
1.ใช้ความ “เมา”: ข้ออ้างเพื่อปลดเปลื้องความรับผิดชอบ? ชอใช้”ความเมา”เป็น “พื้นที่ยกเว้นทางสังคม” เพื่อให้บุคคลทำในสิ่งที่สภาวะปกติทำไม่ได้
การอ้างว่าเมาแล้ว “ขาดสติ” จนพิมพ์ข้อความคุกคาม คือการพยายามเปลี่ยนการกระทำที่ตั้งใจ ให้กลายเป็นอุบัติเหตุ แต่ในโลกสมัยใหม่ “สติที่หายไปขณะเมา ไม่ใช่ข้ออ้างในการละเมิดสิทธิผู้อื่น”
2.มนุษย์ในสังคมที่มีลำดับชั้น มักจะมีความยับยั้งชั่งใจ “อัตโนมัติ” ต่อบุคคลที่มีสถานะสูงกว่าตนหรือมีอำนาจคุ้มครอง เช่น ลูกผู้มีอิทธิพล แต่หากผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่ลูกคนดัง หรือเป็นเพียง “คนธรรมดา” หรือมีสถานะต่ำกว่าในสายตาผู้กระทำ เธอจะถูกมองว่าเป็น “วัตถุทางเพศ” ที่สามารถหยอกล้อหรือคุกคามได้โดยคิดว่า “ไม่เป็นไร” หรือ “ขำๆ” แสดงความหื่นมากขึ้นได้ กากถุยมากกว่านี้