หลังจาก“น้ำท่วมในปี 2568 ผ่านพ้นไป สิ่งที่คนหาดใหญ่ต้องการหลังจากปี 3568 ผ่านพ้นไป ไม่ใช่ถุงยังชีพ แต่คือการ ‘ปฏิรูประบบ’ ที่เอาชีวิตเป็นตัวตั้ง”
เมื่อคราบน้ำจางไป แต่สองสิ่งเท่านั้นที่จะเหลืออยู่ในใจคนหาดใหญ่ คือ
1.ความหวัง หรือ ความทรงจำว่า รัฐปล่อยเขาจมน้ำสองครั้ง
2.ความเชื่อใจที่หายไปจากหัวใจของประชาชน ความสูญเสียที่แท้จริงจึงไม่ใช่ข้าวของ

หาดใหญ่จะลุกขึ้นได้อีกครั้ง
แต่คราวนี้… ชาวหาดใหญ่ต้องการมากกว่าการล้างเมือง
พวกเขาต้องการการล้างระบบจัดการภัยพิบัติ