วาทกรรม “ผมเป็นคนแรกที่ไปช่วยกอบกู้ชาติ” คือตัวอย่างคลาสสิกของตรรกะวิบัติที่นักการเมืองสายบารมีชอบใช้ครับ
“กู้ชาติ” หรือ “ฉวยโอกาส”?
ชำแหละตรรกะ ‘ฮีโร่ขี่ม้าขาว’ ที่ขวางกั้นความเจริญ
การด้อยค่า “ระบบ” เพื่อเชิดชู “ตัวบุคคล”
วาทกรรมนี้กำลังบอกประชาชนว่า “กฎหมายพึ่งไม่ได้หรอก ต้องพึ่งผม”

นี่คือการทำลายความเชื่อมั่นในหน่วยงานรัฐ เพื่อให้ประชาชนกลับไปสยบยอมต่อ “ผู้มีบารมี”

สังคมที่เจริญแล้วเขาไม่ได้กู้ชาติด้วย “คนคนเดียว” แต่เขากู้ด้วย “ระบบที่มีประสิทธิภาพ”
กู้ชาติบ่อยขนาดนี้… ถามจริง วิกฤตมันหายไป หรือแค่เปลี่ยนชื่อเจ้าของ?”
ประเทศต้องการ “ระบบที่ยั่งยืน” ไม่ใช่ “วีรบุรุษชั่วคราว”
“คุณอยากฝากประเทศไว้กับ ‘ระบบที่ตรวจสอบได้’ หรือ ‘ฮีโร่ชั่วคราว’? คอมเมนต์เลือกมา!”