“บทเรียนราคาเลือดจากเวเนซุเอลา: ทำไมไทยถึงเสี่ยงเดินตามรอย?”

1. การพึ่งพาเครื่องยนต์เดียว (Single Engine Economy):

   • เวเนฯ = น้ำมัน | ไทย = ท่องเที่ยว/ส่งออกแรงงานต่ำ

   • วิพากษ์: เมื่อโลกเจอ COVID หรือสงครามการค้า เครื่องยนต์ไทยดับทันที เพราะเราไม่มี “เครื่องยนต์นวัตกรรม” ของตัวเอง เหมือนเวเนฯ ที่กลั่นน้ำมันเองยังไม่ได้เลยในวันที่วิกฤต

2. ประชานิยมคือยาพิษเคลือบน้ำตาล (Sweet Poison):

   • วิพากษ์: การแทรกแซงกลไกตลาดและนโยบายแจกเงินในไทย (ไม่ว่ารัฐบาลไหน) มีกลิ่นอายแบบ “ชาเวซโมเดล” คือการสร้างบุญคุณด้วยภาษีประชาชน เพื่อบดบังความล้มเหลวในการสร้างโครงสร้างพื้นฐานทางปัญญา

3. กินบุญเก่า ไม่เล่าเรื่องใหม่:

   • วิพากษ์: เราภูมิใจในฐานะ “ครัวของโลก” หรือ “ฮับท่องเที่ยว” แต่นั่นคือทรัพยากรกินบุญเก่า เรายังไม่เห็นการลงทุนใน “คน” และ “Deep Tech” ที่ชัดเจนพอจะหนีกับดักรายได้ปานกลาง เหมือนที่เวเนฯ ไม่เคยลงทุนในเทคโนโลยีการกลั่นน้ำมันของตัวเองจนทุกอย่างพัง

4. ระบบอุปถัมภ์และคอร์รัปชัน:

   • วิพากษ์: เวเนฯ พังเพราะรัฐวิสาหกิจกลายเป็นที่เสวยสุขของพวกพ้อง ในไทยเราเห็นการควบรวมกิจการยักษ์ใหญ่และการใช้อำนาจรัฐเอื้อกลุ่มทุน ซึ่งคือจุดเริ่มต้นของการ “ผูกขาดความรวยและกระจายความจน”