คุณลุงบอกคุณไหมว่า “คนไม่เอาพรรคส้มเพราะถามว่าทหารมีไว้ทำไม”
ลุงบอกจะทำอะไรต้อง “ค่อยเป็นค่อยไป” พะน่ะ
ชาติหน้าค่อยว่ากันใหม่ พะน่ะ
หากทหารไทย เป็นเหมือนหารประเทศสหรัฐอเมริกา
ก็คงไม่แปลกใจหรอกครับ
ที่ทหารคือนักรบอาชีพ ไม่ยุ่งการเมือง ไม่รัฐประหาร และเน้นเทคโนโลยี (แบบที่ทรัมป์ใช้ถล่มเวเนซุเอล่า)
แต่แค่จำใจออกมาล้างขี้ให้ คสช. ล้างความผิดพลาดในอดีตของยุค คสช.
ที่ปล่อยปละละเลยยอมให้กัมพูชาเข้ามารุกล้ำเขตพื้นที่ที่ยังไม่ได้ปักปันเขตแดน
ลุงบอก “ถ้าประชาชนไม่พร้อมก็ทำไม่ได้”
นี่คือวาทกรรม “แช่แข็งประเทศไทย” ทหารไทยในอุดมคติของลุงคือทหารยุคเก่า แต่ทหารในฝันของคนรุ่นใหม่คือทหารที่ “เก่งรบ จบที่หน้าที่ ไม่เล่นการเมือง”
คำว่า “ค่อยเป็นค่อยไป” ของคุณลุง มันคือ “การซื้อเวลาให้โครงสร้างอำนาจเดิม” ในขณะที่โลกเปลี่ยนไปไกลแล้ว แต่ไทยยังติดหล่มกับตรรกะที่ว่าต้องรอให้คนพร้อม ซึ่ง “ความพร้อม” ในที่นี้ไม่มีบรรทัดฐาน ใครเป็นคนวัด? หรือต้องรอจนกว่าฝ่ายอนุรักษ์นิยมจะมั่นใจว่าคุมเกมได้? นั่นแหละคือคนพร้อมให้จูงแล้วใช่ไหม ครับ