สำหรับนักการเมืองหรือเจ้าหน้าที่รัฐในไทยและกัมพูชาที่เคย “กินน้ำพริกถ้วยเก่า” กับเฉินจื้อเจ้าพ่อทุนสีเทา การส่งตัวบิ๊กบอสไปจีนคือการ “ฝังกลบความลับ” ที่สมบูรณ์แบบ
กัมพูชาและไทยสามารถใช้กรณีนี้ประกาศต่อโลกว่า “เราจริงจังกับการปราบปราม” เพื่อลดแรงกดดันจากนานาชาติ แต่ในขณะเดียวกัน การส่งตัวไปจีนก็คือการ “ล้างกระดาน” ความผิดที่เคยเกิดขึ้นในพื้นที่เดิม ทำให้ไม่ต้องมีการขุดคุ้ยว่าที่ผ่านมาเกี่ยวข้องกับใครบ้าง เกี่ยวข้องอย่างไร เงินจำนวนเท่าไหร่

“จับตัวเล็กไปจีน เพื่อให้ตัวใหญ่ในไทยยังเสวยสุข! เงินแสนล้านในตลาดหุ้นยังลอยนวล ไม่ปั่นป่วน ทรัพย์สินที่อายัดยังไม่มีใครโดนยึดจริงจัง… นี่คือ ‘มวยล้มต้มคนดู’ ระดับนานาชาติ!”

ในกัมพูชา ทรัพย์สิน ที่ดิน อาคาร และระบบฟอกเงิน ยังคงอยู่ในพื้นที่เดิม เมื่อตัวละครเก่าออกไป ตัวละครใหม่ที่ “สะอาดกว่า” หรือ “นอมินีชุดใหม่” ก็สามารถเข้ามาสวมรอยบริหารจัดการทรัพย์สินมหาศาลเหล่านั้นต่อได้โดยไม่มีชนักติดหลัง