ส่องบทบาทศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนน ในฐานะ”รัฐที่สวมหน้ากากสแกมเมอร์” บนท้องถนนในช่วงเทศกาล

ในช่วงเทศกาลปีใหม่สงกรานต์
1.ศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนนลดทอนตัวเองเหลือแค่ “เครื่องจักรประชาสัมพันธ์” ที่พูดประโยคเดิมๆ ทุกปี เช่น “รักษาวินัยจราจร” ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าปัญหามันอยู่ที่การออกแบบถนนและการผูกขาดทางเศรษฐกิจ
2.ศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนแสดงบทบาทรัฐสแกมเมอร์ โดยเอา”ผลประโยชน์จากความล้มเหลว”มาเคลมเป็น “ผลงาน” ของรัฐทันที 1. งบประมาณ: ได้เบิกงบจัดกิจกรรมรณรงค์ ป้ายประชาสัมพันธ์ และงบเบี้ยเลี้ยงตั้งด่านมหาศาล 2. อำนาจควบคุม: ได้ใช้ช่วงเวลา “วิกฤต” ในการเพิ่มอำนาจให้เจ้าหน้าที่สั่งซ้ายหันขวาหันได้ตามใจชอบ 3. ความชอบธรรมปลอมๆ: การนับจำนวนศพที่ลดลง (แม้เพียงเล็กน้อยหรือเกิดจากปัจจัยอื่น) จะถูกนำมาเคลมเป็น “ผลงาน” ของรัฐทันที
3.ศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนแสดงบทบาทโโยพยายามสถาปนาภาพลักษณ์ของตนเองว่าเป็นผู้คุ้มครอง” รัฐไทยในช่วงเทศกาลทำตัวเหมือนสแกมเมอร์ที่ “สร้างปัญหาเอง แล้วเสนอตัวมาเป็นผู้แก้” * รัฐทำให้เมืองหลวงแออัดจนคนอยู่ไม่ได้ (สร้างปัญหา)
รัฐไม่ยอมสร้างรถไฟความเร็วสูงหรือขนส่งที่ครอบคลุม (ตอกย้ำปัญหา)แต่พอถึงเทศกาล รัฐกลับมาตั้งด่าน ถ่ายรูป ทำหน้าเข้มใส่กล้อง แล้วบอกประชาชนว่า “ดูแลตัวเองนะจ๊ะ ถ้าตายขึ้นมา… เป็นความผิดของคุณเองที่ไม่ระวัง”

นี่คือสุดยอดการสแกมระดับประเทศที่แสดงโดยศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนน กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ที่ใช้ “ชีวิต” ของประชาชนเป็นเครื่องเซ่นสังเวยในนาฏกรรมที่เรียกว่า “ความปลอดภัยทางถนน” โดยที่โครงสร้างอำนาจนิยมไม่เคยถูกแตะต้องเลยแม้แต่น้อย