“ใครจะกล้าตรวจคนตรวจ? เมื่อ ‘ป.ป.ช.’ กลายเป็นแดนสนธยา!”
“ถ้าคนถือดาบปราบโกง… ดาบดันเปื้อนเลือดเสียเอง? วันนี้เราจะมาคุยเรื่องที่พีกที่สุดของปี 2568 คือวิกฤตศรัทธาของ ป.ป.ช. องค์กรที่ควรจะเป็นแสงสว่าง แต่ตอนนี้กลับถูกมองว่าเป็น ‘ป้อมปราการปกป้องพวกพ้อง’!”
ชำแหละ 3 แผลเหวอะ
📍 แผลที่ 1: “ทองคำเปลี่ยนมือ”

“สินบนทองคำ 246 บาท! นี่ไม่ใช่แค่เรื่องเงินครับ แต่มันคือเรื่องของ ‘ความสง่างาม’ ดร.มานะบอกชัดว่า ถ้ามือไม่สะอาด อย่าถือดาบ! แต่สิ่งที่เห็นคือวัฒนธรรม ‘อุ้มพวก’ ที่ฝังรากลึก จนประชาชนสงสัยว่า… นี่องค์กรปราบโกง หรือสมาคมศิษย์เก่าที่คอยช่วยกัน?”

📍 แผลที่ 2: “หลุมดำ 20 ปี”

“คุณเคยรออะไรนานๆ ไหม? แต่คงไม่นานเท่า ‘คดีที่ถูกดอง’ ใน ป.ป.ช. ครับ! มีแทคติกที่เรียกว่า ‘ช่วงแสวงหาข้อเท็จจริง’ ที่ไม่นับอายุความ ดองไปเลย 10 ปี 20 ปี จนคนโกงเกษียณไปเสวยสุข… ความล่าช้าแบบนี้ คือความอยุติธรรมที่ถูกกฎหมายชัดๆ!”

📍 แผลที่ 3: “คลับปิดของชนชั้นนำ”

“ทำไมกรรมการ ป.ป.ช. ต้องมีแต่ อดีตนายพล อดีตผู้พิพากษา? ทำไมคนเก่งจากภาคประชาชนอย่าง ดร.มานะ ถึงถูกปัดตกด้วยเหตุผลทางเทคนิค? นี่มันคือการ ‘ล็อกสเปก’ เพื่อให้คนในเครือข่ายอุปถัมภ์มาตรวจกันเองใช่ไหม? เมื่อไหร่จะเปิดพื้นที่ให้ ‘ตัวจริง’ จากสังคมเข้าไปตรวจสอบบ้าง!”
“สำหรับคุณ… ระหว่าง ‘เปลี่ยนตัวกรรมการ’ กับ ‘รื้อกฎหมายสรรหาใหม่หมด’ อะไรจะช่วยกู้ศรัทธาได้เร็วกว่ากัน? คอมเมนต์มาครับ!”