“ความพิการเชิงระบบ” กับ “ความตายที่หลีกเลี่ยงได้”

ไม่ใช่แค่เรื่องของ “ดวงซวย” หรืออุบัติเหตุสุดวิสัยครับ แต่นี่คือภาพสะท้อนของ “ความพิการเชิงระบบ” ที่ฝังรากลึกมาตั้งแต่ยุค คสช. จนถึงปัจจุบัน
ทำให้ความพิการเชิงระบบดังกล่าว สร้างความเชื่อมโยงระหว่าง “อำนาจรัฐที่มองไม่เห็น” กับ “ความตายที่หลีกเลี่ยงได้”
อย่างซ้ำซาก
ตามหลักการสากล หากบริษัทใดเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงหรือละเลยความปลอดภัย รัฐต้องมีกลไก “ตัดคะแนน” หรือ “ลดเกรด” ทันที ซึ่งจะทำให้บริษัทนั้นหมดสิทธิ์ประมูลงานขนาดใหญ่ ไปโดยปริยาย

รัฐบาลหนูสีเทาที่เป็นเงาของ คสช.ก็ยังคงหนุนบริษัทนี้ให้รับงานต่อไป มีการพูดกันว่าสักสามแสนล้าน
ถึงจะคุ้มทุน ถึงจะถอนยวงจากประเทศไทย