ระบออบเนทินส่งสัญญาณจะจัดซุ้มทหาร

ระบออบเนทินส่งสัญญาณจะจัดซุ้มทหาร พะน่ะ การจัดซุ้มทหารทำได้ “ยากกว่ามาก” และมีความเสี่ยงสูง ครับ เพราะทหารมีอำนาจต่อรองด้วยกำลังกายภาพ ในขณะที่พลเรือนมีเพียงอำนาจทางกฎหมายและงบประมาณ การจะเปลี่ยนทหารให้เป็น “ข้าราชการในสังกัด” อย่างเต็มรูปแบบ จึงมักติดหล่มกำแพงวัฒนธรรมองค์กรและระบบสายเลือดที่ฝังรากลึก

กองทัพไทยควบคุมทรัพยากรเชิงยุทธศาสตร์มาอย่างยาวนาน การที่ระบอบเนทินจะเข้าไปเปลี่ยน “ระบบนิเวศ” นี้ จำเป็นต้องใช้มากกว่าแค่คำสั่งแต่งตั้ง แต่ต้องเป็นการ “เจรจาปันส่วนผลประโยชน์” ในระดับโครงสร้างบนสุด แต่ซึ่งบ่อยครั้งที่ฝ่ายการเมืองมักจะจบลงด้วยการประนีประนอมมากกว่าการเข้าควบคุมเบ็ดเสร็จ

ไม่เหมือนข้าราชการพลเรือนถูกออกแบบมาให้เชื่อมโยงกับฝ่ายนักการเมือง ได้ง่ายผ่านระบบงบประมาณและนโยบาย แต่ทหารมี “เอกภาพภายใน” ที่สูงมาก มีกฎหมายเฉพาะ มีศาลทหาร และมีวัฒนธรรมองค์กรที่ตัดขาดจากโลกภายนอก การที่ฝ่ายการเมืองหรือกลุ่มอิทธิพลใหม่จะเข้าไปแทรกแซงเพื่อวางตัวบุคคล จึงทำได้ยากกว่าการเปลี่ยนตัวปลัดกระทรวงหรืออธิบดี