การลดทุกปัญหาให้เหลือเพียงมิติการตลาด

การ Live ขายทุเรียนของศุภจี เป็นการสะท้อนข้อจำกัดของระบบนโยบายไทยหรือไม่”
ไม่อาจที่จะบูรณาการข้ามมิติหรือไม่
ไม่อาจที่จะการส่งเสริมตลาดทำลายความยั่งยืนหรือเปล่า
เกษตรกรมีอำนาจต่อรองหรือยัง
การแก้ปัญหามองระยะยาวหรือยัง

ถ้ารัฐหรือศุภจีตอบทุกปัญหาด้วย: การเพิ่ม“เพิ่มยอดขาย”
นั่นคือสัญญาณของการลดทุกปัญหาให้เหลือเพียงมิติการตลาด

ทำไมเกษตรกรต้องถูกทำให้ “มองเห็นได้” ผ่านชนชั้นนำเสมอ

หรือว่าการปฏิรูปเชิงโครงสร้าง ศุภจีไม่มีวันแตะ เพราะจะกระทบกระเป็าเงินนายเก่าหรืออย่างไร
ปฏิรูประบบล้ง
กระจายอำนาจตลาด
สร้างสหกรณ์เข้มแข็ง
ระบบประกันราคา
สิ่งเหล่านี้แทบไม่เป็นไวรัล
แต่ live กลับถูกทำให้เป็น “ภาพแทนของการแก้ปัญหา” หรือเป็นการกลบเกลื่อนให้ใคร