การล้างไพ่เพื่อ “ผลประโยชน์ใหม่”ของรัฐบาลอนุทิน

โครงการแลนด์บริดจ์เป็นโครงการกรณีศึกษาของการทิ้งโครงการเก่าแล้วเสนอโครงการใหม่วงเงินสูงกว่าเดิม 10 เท่านั้น มีนัยแฝงที่น่าสนใจครับ
นัยแฝงที่หนึ่งเป็นการล้างไพ่เพื่อ “ผลประโยชน์ใหม่”: โครงการเก่าที่ถูกทิ้งร้าง มักจะ “หมดราคา” ในเชิงการปั่นที่ดินหรือการทำสัญญาจัดซื้อจัดจ้างไปแล้ว การเสนอโครงการใหม่มูลค่าล้านล้านบาท คือการเปิดโอกาสให้กลุ่มทุนอุปถัมภ์ชุดใหม่ได้เข้ามา “หาร” ผลประโยชน์กันอีกรอบ

นัยแฝงที่หนึ่งเป็นการสแกมด้วย “วาทกรรมความทันสมัย”: โครงการใหม่มักพ่วงคำว่า “Automation”, “AI Logistics”, หรือ “Green Port” ซึ่งเป็นคำสวยหรูที่ใช้เพิ่มมูลค่าโครงการในเอกสารนำเสนอ TOR เพื่อให้ดูมีความชอบธรรมในการเบิกงบประมาณที่สูงลิ่ว ทั้งที่ฟังก์ชันพื้นฐานคือ “การยกของลงเรือ-ขึ้นรถ-ลงเรือ” เหมือนเดิม

นัยแฝงที่หนึ่งเป็นกับดักความเสี่ยง หากโครงการเก่าไม่คุ้มค่า การเพิ่มวงเงินให้สูงขึ้นในโครงการใหม่ก็ไม่ได้การันตีความคุ้มค่าเสมอไป แต่มันคือการ “ขยายหน้าตัก” เพื่อให้ผู้มีอำนาจสามารถ “ตัดยอด” ได้มากขึ้นตั้งแต่วันที่เริ่มเซ็นสัญญา ดังที่ท่านกังวลว่าจะซ้ำรอยศรีลังกา