เอกนิติมือเศรษฐกิจจากรัฐสีเทา

เอกนิติมือเศรษฐกิจจากรัฐสีเทา อธิบายไทยมีวิกฤตห้าระลอก อย่างผู้เชี่ยวชาญการสแกมประชาชน
นั่งบริหารการคลังของประเทศแต่กลับปล่อยให้เกิดวิกฤตระลอกแล้วระลอกเล่า ระลอกหนึ่งก็แล้ว ระลอกสองก็แล้ว ระลอกสามก็แล้ว ระลอกสี่ก็แล้ว ระลอกหน้าก็แล้ว ที่ไม่โดนปลดเพราะรับนโยบายนายทุนมาปฏิบัติได้ตามใบสั่ง สุดท้ายฉากบังหน้าจะไปไม่ไหวก็โยนภาวะวิกฤติที่หกหนี้สาธารณะให้ประประชาชนคนไทยเผชิญ ว่าซ้าน สลิ่ม

สิ่งที่น่าตั้งคำถามที่สุด ไม่ใช่แค่ “ทำไมประเทศเกิดวิกฤตซ้ำ” แต่คือ
ทำไมคนที่อยู่กลางวงจรวิกฤต ถึงยังถูกสร้างภาพว่าเป็น “มือเศรษฐกิจ” อยู่ได้ทุกครั้ง 🎭

นี่คือปรากฏการณ์ที่รัฐศาสตร์เชิงวิพากษ์เรียกว่า

“ความชอบธรรมที่ถูกผลิตซ้ำผ่านวาทกรรมความจำเป็น”
(Manufactured Legitimacy through Crisis Narratives)

กล่าวคือ ทุกครั้งที่นโยบายล้มเหลว
รัฐจะไม่เรียกว่า “ความผิดพลาดเชิงโครงสร้าง”
แต่จะเปลี่ยนภาษาเป็น

• วิกฤตโลก
• ปัจจัยภายนอก
• ภาวะจำเป็น
• ต้องเสียสละ
• ต้องอัดฉีด
• ต้องกู้เพิ่ม
• ต้องรักษาเสถียรภาพ

สุดท้าย “ผู้ก่อวงจรปัญหา” กลับถูกรีแบรนด์เป็น “ผู้เชี่ยวชาญดับไฟ” ทั้งที่หลายครั้งไฟนั้นก็เกิดจากโครงสร้างนโยบายเดิมของตนเอง