โครงสร้างราชการไทยมักให้ความสำคัญกับการ “ขยายเส้นทาง”

โครงสร้างราชการไทยมักให้ความสำคัญกับการ “ขยายเส้นทาง” หรือโครงการใหม่ๆ ที่มองเห็นได้ชัดเจนในเชิงการเมือง มากกว่าการลงทุนใน “วัฒนธรรมความปลอดภัย” หรือโครงสร้างพื้นฐานเชิงป้องกัน ที่มองไม่เห็นผลทันที
นอกจากนี้ยังมีภาวะความเคยชินกับการเดินตามร่องเดิม แม้จะรู้ว่าร่องเดิมสร้างความเสี่ยงแต่ระบบก็ยังเลือกที่จะทำตามวิธีเดิมต่อไป
การอยู่กับความเสี่ยงจนคิดว่าเป็นเรื่องปกติ
แต่ตราบใดที่ยังไม่เกิดโศกนาฏกรรมใหญ่ ระบบก็มักจะไม่ขยับเขยื้อนเพื่อแก้ไขเชิงรุก
ระบบส่วนใหญ่ยังเป็นแบบรอให้เกิดเหตุก่อนจึงจะเริ่มสอบสวนหรือเพิ่มป้ายเตือน แทนที่จะเป็นการวิเคราะห์เหตุการณ์ “เกือบเกิดอุบัติเหตุ” เพื่อป้องกันก่อนเกิดเหตุจริง