หลังคาทางศีลธรรมของรัฐ

รัฐสภาใหม่ของไทยหลายหมื่นล้านบาท ก่อสร้างถูกต้องตามระเบียบกฏหมายของรัฐราชการไทย แต่ยังไม่ทันถึงปีก็ซ่อมแล้วซ่อมอีก ซ่อมแต่ละครั้งก็เป็นร้อยล้านบาท ทั้งๆที่ความชุ่ยปรากฏต่อหน้าต่อตา สส.ผู้เป็นปากเป็นเสียงแก่ประชาชน แต่เรื่องนี้ก็เหมือนไม่มีอะไที่ผิดปกติ ไม่มีอะไรที่ต้องใส่ใจ
ราวกับว่า เมื่อผลประโยชน์และระบบอุปถัมภ์พันกันแน่นพอ
“ความผิดปกติ” จะถูกแปลงสภาพเป็น “เรื่องปกติทางราชการ” ทันที

นี่จึงไม่ใช่แค่ปัญหาอาคารรั่ว
แต่มันคือ “หลังคาทางศีลธรรมของรัฐ” ที่รั่วทั้งระบบ

และทุกครั้งที่ประชาชนเห็นการซ่อมร้อยล้านซ้ำแล้วซ้ำเล่า
สิ่งที่พังจริงๆ อาจไม่ใช่อาคาร

แต่อาจเป็น “ศรัทธาต่อความรับผิดชอบของรัฐ” ที่กำลังผุกร่อนลงทีละชั้น