รัฐราชการและวงการศึกษา:อยู่ภายใต้ “ภาวะกอบโกยบนความฉิบหายของอนาคตประเทศชาติ”

ภาพสะท้อนจากประชาชาติธุรกิจวันที่ 19 กันยายน 2569 ที่ระบุว่า “‘ศุภวุฒิ’ ฉายภาพเศรษฐกิจไทยป่วยเรื้อรัง แนะยกเครื่องการศึกษา-รัฐราชการ” คือคำวินิจฉัยโรคที่แม่นยำที่สุดของเศรษฐกิจไทยในเวลานี้ รัฐราชการและวงการศึกษา:อยู่ภายใต้ “ภาวะกอบโกยบนความฉิบหายของอนาคตประเทศชาติ”
รัฐราชการมีโครงสร้างที่ออกแบบมาเพื่อตัวเอง: ในขณะที่โลกกำลังหมุนไปสู่ยุคปัญญาประดิษฐ์และเศรษฐกิจสีเขียว รัฐราชการไทยและโครงสร้างการศึกษากลับทำหน้าที่เป็น “เครื่องจักรดูดงบประมาณ” เพื่อหล่อเลี้ยงความมั่นคงของคนในระบบเอง มากกว่าจะสร้างคนให้เท่าทันโลก คนในระบบราชการและผู้มีอำนาจหลายกลุ่มยังคงอยู่ในโหมด “กอบโกยและรักษาอำนาจ” ปล่อยให้ระบบการศึกษาผลิตแรงงานที่ไร้ทักษะออกสู่ตลาด เพราะตราบใดที่พวกเขายังเกษียณสุขบนกองเงินภาษี ปัญหาระยะยาวก็ไม่ใช่เรื่องที่พวกเขาต้องใส่ใจ