นำ้ท่วมภายใต้อุ้งเท้ารัฐสยดสยอง

น้อยคนนักที่จะสามารถมองเห็นความสยดสยองจากการปฏิบัติงานตามภารกิจของหน่วยงานรัฐราชการ  เนื่องด้วย ภารกิจของรัฐราชการไทยเป็นแบบโหมปัญหาทิพย์ให้มีจำเป็นที่รัฐราชการมีความจำเป็นต้องดำเนินการ อ้างความจำเป็นทิพย์ เพื่อสร้างองค์กรให้ใหญ่โต แต่ความใหญ่โตที่เพิ่มขึ้น กลับมีแต่นั่งบริหาร 4 M เอางบประมาณที่เพิ่มขึ้นมาถลุงหาอยู่หากินไปวันๆ ประชาชนแทบจะไม่ได้มีบุญได้สัมผัสกับการทำงาน หรือสัมผัสก็โดนถูกเอาไปเป็นเครื่องมือ เป็นความสยดสยองแบบเร้นลึก  ที่ผ่านมารัฐราชการปรสิตได้กลบเกลื่อนความสยดสยอง โดยมีพัฒนาการในการควบคุมและจัดการกับ “ความสยดสยอง” ผ่านเครื่องรับรู้ของประชาชนในหลากหลายกลยุทธ์อย่างแยบยล

    • 1.ยุคสมัยเริ่มรัฐราชการ จะควบคุมและจัดการด้วยการขู่ประชาชนให้กลัวด้วยตัวบทกฎหมาย และการประจานความผิดที่เจ็บปวด ทุกข์ทรมาน
    • 2.ยุคสมัยเรืองอำนาจของรัฐราชการ การกดหัวราษฎรให้หวาดกลัวจะแยบยล เร้นลึก เพื่อยืดเวลาให้กระบวนการทำให้ประชาชนเชื่องไม่กล้าที่จะลุกขึ้นมาตั้งคำถามหรือทำอะไรท้าทายรัฐ การกระทำอะไรก็ตามที่เป็นการตอบโต้รัฐ ก็จะมีกระบวนการโต้ตอบให้ถูกมองว่าเป็นการกระทำที่รุนแรงเสมอ
    • 3.ยุคสมัยราชการรับใช้ประชาชน ซึ่งคาดว่าอีกประมาณ 20 ปี ยุคนี้ถึงจะเริ่มก่อตัวขึ้นในสังคมไทย