GECC คือ “ใบรับรองหน้าม้า” ของรัฐราชการไทย

ศูนย์ราชการสะดวก ห้าพันกว่าศูนย์ งบประมาณที่ใช้ดำเนินกว่าห้าร้อยล้นบาท
เป็น “ความสะดวก” หรือแค่เป็น “ป้อมปราการที่ประดับด้วยดอกไม้”

เสียงบประมาณจากภาษีห้าร้อยบาทต่อปี แต่คนไทยสู้กับระบบการทำงานของศูนย์ราชการสะดวกด้วย “ความอดทน” เพราะมาตรฐานที่ศูนย์ราชการสะดวกของเจ้านายรัฐไทยพยายามยกระดับนั้น ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของการต้อนรับทางกายภาพ แต่ไม่ใช่ ประสิทธิภาพทางหน้าที่

ภาษา : ส่วนใหญ่มีแค่ภาษาไทย หรือภาษาอังกฤษแบบ Google Translate ที่อ่านแล้วต้องตีความซ้ำ

การเข้าถึงข้อมูล : เป็น “PDF สแกนจากกระดาษ” หรือต้องไปยื่นคำร้องขอที่สำนักงาน ไม่มีบริการ Open Data ที่ดึงไปวิเคราะห์ได้ทันที

ความเป็นหนึ่งเดียว : สะดวกแค่ “จุดแรกรับ” แต่สุดท้ายต้องเดินสายไปอีก 5 ตึก เพื่อหาลายเซ็นที่แท้จริง ไม่มียื่นที่เดียว จบทุกกระทรวง เพราะนั้นเจ้านายต้องใช้งบหมื่นล้านถึงจะบูรณาการกันได้ พะน่ะ

ความโปร่งใส :ระบบบอกแค่ว่า “อยู่ระหว่างดำเนินการ” โดยไม่รู้ว่าติดอยู่ที่โต๊ะใคร ไม่มีให้สามารถติดตามสถานะได้แบบ Real-time

การทำงานดังกล่าวสำหรับเรื่องสำหรับประชาชนทั่วไป แต่สำหรับผู้ประกอบการรายเล็กรายน้อย ต้องเสียเงินจ้าง ‘เอเจนซี่’ มาเคลียร์ทาง พะน่ะ

รายใหญ่ นักธุรกิจร้อยล้านพันล้าน เจ้าสัว เจ้านายเพิ่นแห่ไปเฝ้าหน้าบ้าน ถือไปนั่งรอยื่นให้หน้าบ้าน พุ้นแล้ว