การพัฒนาเทคโนโลยีดิจิทัลของครูไทย

การพัฒนาเทคโนโลยีดิจิทัลของครูไทย ร้อยละ 80 มีพัฒนาการสูงขึ้นในการการทำรูปสวยๆ ตกแต่งรายงานประกอบวิทยฐานะ หรือจัดบอร์ดโชว์เจ้านาย อันเป็น “ทักษะการเอาตัวรอด” ในระบบราชการกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อเกณฑ์การเลื่อนวิทยฐานะหรือเงินเดือนให้น้ำหนักกับ “รูปเล่มรายงาน” ครูจึงจำเป็นต้องเป็น Graphic Designer จำเป็น มากกว่าจะเป็น Learning Designer เทคโนโลยีถูกใช้เพื่อ “จรรโลงระบบประเมิน” มากกว่า “ยกระดับการสอน”
ระบบประเมินของไทยยังติดกับดัก “หลักฐานเชิงประจักษ์ที่ต้องตาดี” มากกว่า “ผลลัพธ์ที่เกิดกับตัวเด็กอย่างแท้จริง”
ครูร้อยละ 20 ที่ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลค้นคว้าข้อมูลเพิ่มเติม แต่ก็ยังคงเป็นการ “บริโภคข้อมูล” ไม่ใช่การ “สร้างสรรค์นวัตกรรม” ไม่ใช้เพื่อพัฒนาทักษะในการ “ปรับวิธีสอน” เช่น การใช้ Data Analytics วิเคราะห์เด็กรายบุคคล เราได้ครูที่ “รู้ลึก” แต่ยังใช้วิธีสอนแบบ “เดิมๆ” โดยมีเทคโนโลยีเป็นเพียงแค่สมุดจดเล่มใหม่เท่านั้น
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ครูไทย “ไม่เรียนรู้” เพราะเห็นชัดว่าครูเรียนรู้จนทำรูปสวยกิ๊กด้วย Canva หรือตัดต่อวิดีโอเก่งมาก แต่ปัญหาอยู่ที่ “เข็มทิศของระบบ” ชี้ไปที่ผิดจุด