“การเลือกตั้ง 69 จะไม่เป็นโมฆะ… เพราะอาณานิคมจารีตเตรียม ‘โล่’ ไว้พร้อมแล้ว!”

1. สับขาหลอกนิยามความลับ: เขาจะอ้างบรรทัดฐานปี 49 และ 57 ว่าครั้งนั้นโมฆะเพราะ ‘เห็นด้วยตา’ ตอนกาบัตร แต่ครั้งนี้ ‘ไม่มีใครเห็น’ …พะน่ะ!

• ความจริง: เขาไม่ได้ใช้ตาดู แต่ใช้ ‘บาร์โค้ดสอดแนม’ สแกนเก็บข้อมูลย้อนหลัง มันคือการเปลี่ยนจากแอบดูในมุ้ง มาเป็นติดกล้องวงจรปิดส่องความคิดประชาชน แล้วอ้างว่า ‘ลับ’ เพราะไม่ได้ดูสด!

2. บัตรเขย่ง 3 แสนใบ = ภารกิจชาติหน้า: เมื่อบัตรในหีบงอกมามากกว่าคนมาใช้สิทธิ แทนที่จะรับผิดชอบ เขากลับโยนบาปให้คณะกรรมการประจำหน่วยแสนกว่าหน่วยไปสอบกันเอง

• ความจริง: นี่คือยุทธวิธี ‘กระจายความเน่าให้เจือจาง’ สั่งให้เราไปไล่จับยุงทีละตัวในป่ากว้าง ทั้งที่หลักฐานความโสมมมันกองอยู่ตรงหน้า เพื่อดึงเวลาให้ความยุติธรรมกลายเป็นเรื่องเพ้อฝัน!