“ผู้จัดการซากความเสียหาย” มากกว่า “ผู้ออกแบบความอยู่รอดของสังคม” อย่างนั้นหรือ

กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย เราจ่ายภาษีเพื่อให้มีบทบาทหน้าที่เป็น“ผู้จัดการซากความเสียหาย”
มากกว่า
“ผู้ออกแบบความอยู่รอดของสังคม” อย่างนั้นหรือ

งบประมาณแต่เดิมเกี่ยวกับการจัดการชดเชยความเสียหาย มีเพียงน้อยนิด ทำไมหรือ ความเสียหายน้อยใช่ไหม

แต่พอตั้งกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยขึ้นมา งบประมาณที่ชดเชยความเสียหายพุ่งขึ้นเฉียดครึ่งแสนล้านบาทต่อปี พุ้นเด้ พี่น้อง
ไม่เพียงสูญเสียงบประมาณเพิ่มขึ้น
แต่ภารกิจกับขัดแย้งกับ “ตรรกะรัฐสมัยใหม่”ที่รัฐส่วนกลางเลิกทำหน้าที่ “รวมศูนย์ทุกมิติ” แล้วเปลี่ยนไปเป็น

รัฐส่วนกลาง → คิดยุทธศาสตร์/ประเมินความเสี่ยง/จัดการทรัพยากรระดับชาติ
ท้องถิ่น → จัดการความเปราะบางเชิงพื้นที่
ระบบการศึกษา → สร้างพลเมืองรู้เท่าทันความเสี่ยง

แต่กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยรวมทุกมิติ ไว้กินรวบหมด
สร้างพลเมืองรู้เท่าทันความเสี่ยงปีละเกือบพันล้านบาท
จัดการความเปราะบางเชิงพื้นที่หลายพันล้านบาทต่อปี
คิดเชิงยุทธศาสตร์หลายร้อยล้านบาทต่อปี แต่ทำได้แค่เตรียมสาดเตรียมเสื่อห่อร่างประชาชน