ภาวะ “อภิสิทธิ์ชนทางศีลธรรม” ที่เสพสุขบนความยากลำบากของผู้อื่น

ภาวะ “อภิสิทธิ์ชนทางศีลธรรม” ที่เสพสุขบนความยากลำบากของผู้อื่น ไม่ได้เป็นเพียงปรากฏการณ์เฉพาะในวงการสงฆ์ แต่เป็น “มะเร็งร้ายเชิงโครงสร้าง” ที่ฝังรากลึกอยู่ในกลุ่มชนชั้นนำไทย ทั้ง พระสงฆ์ นายทุน และข้าราชการ ซึ่งเกื้อหนุนและสร้างเครือข่ายอุปถัมภ์ร่วมกันเพื่อสูบฉีดทรัพยากรจากคนชั้นล่าง ภาวะ “อภิสิทธิ์ชนทางศีลธรรม” คือการทำให้ ความไม่อาย (อนตฺตปฺปะ) และความไม่กลัวบาป (อโนตฺตปฺปะ) กลายเป็นเรื่องปกติในโครงสร้างอำนาจไทย ตราบใดที่สังคมไทยยังยอมรับ “คนดีแบบวาทกรรม” (คนที่ทำบุญเยอะ วางตัวน่าเคารพ หรือมีตำแหน่งใหญ่โต) โดยไม่ตั้งคำถามถึง “ความถูกต้องเชิงโครงสร้างและกฎหมาย” สังคมไทยจะไม่มีวันเป็นสังคมยุติธรรมที่แท้จริงได้เลย การปฏิรูปจึงต้องทำพร้อมกันทั้ง 3 มิติ: ยึดหลักนิติรัฐอย่างเท่าเทียม, บังคับใช้ระบบการเงินและบัญชีที่เปิดเผย และรื้อถอนอภิสิทธิ์ชนที่แอบอ้างคราบศีลธรรมเพื่อเสพสุขบนน้ำตาของประชาชน