สงวนสิทธิ์ให้เฉพาะนายทุนอภิสิทธิ์ชนทุนเทาขนถ่ายตู้สินค้า ขนส่งน้ำมัน ขนส่งสารเคมีเท่านั้น

รวยไม่ไหวแล้วโว๊ย รวยไม่ไหวแล้วโว๊ย ออกมาสื่อสารว่าขบวนรถไฟโดยสารจากภาคใต้และภาคตะวันออกห้ามเข้าเมืองโดยเด็ดขาด สงวนสิทธิ์ให้เฉพาะนายทุนอภิสิทธิ์ชนทุนเทาขนถ่ายตู้สินค้า ขนส่งน้ำมัน ขนส่งสารเคมีเท่านั้น พะน่ะ
การสื่อสารลักษณะนี้ อาจทำให้ประชาชนเข้าใจว่า “ระบบรางกำลังถูกปฏิรูปครั้งใหญ่”
แต่ในมุมสิ่งแวดล้อมศึกษา เห็นว่าเป็นสัญญะแห่ง “การแบ่งชนชั้นการจราจรทางราง”
“พื้นที่ใจกลางเมืองมีไว้สำหรับรถยนต์ส่วนบุคคลและกลุ่มทุนเท่านั้น”

รถไฟชานเมืองชั้น 3 คือสัญญะของระบบขนส่งของผู้มีรายได้น้อย นักเรียน และคนทำงานหาเช้ากินค่ำ การสั่งให้พวกเขา “หยุดอยู่แค่ชานเมือง” (ลาดกระบัง/ตลิ่งชัน) แล้วดิ้นรนต่อรถเข้ามาเอง คือการบอกเป็นนัยว่า ความสะดวกสบายในการเดินทางของคนกลุ่มนี้ มีความสำคัญน้อยกว่า ความคล่องตัวของรถยนต์บนท้องถนนในเมือง

ในขณะที่คนเดินดินถูกห้ามเข้าเมือง แต่รางรถไฟเส้นเดิมกลับเปิดทางสะดวกให้กลุ่มทุนขนส่งสินค้า น้ำมัน และสารเคมีไวไฟวิ่งผ่าใจกลางเมืองมักกะสันได้ตามปกติ มันคือสัญญะที่ตอกย้ำว่า “ผลประโยชน์เชิงพาณิชย์ของกลุ่มทุนใหญ่เป็นอภิสิทธิ์ชน มีอำนาจเหนือความสะดวกสบายและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของประชาชน”