สร้าง “อภิสิทธิ์ทางศีลธรรม”ในระบบการศึกษา

คนในวงการศึกษาบางส่วนพยายามสร้าง “อภิสิทธิ์ทางศีลธรรม” ให้ตนเอง ราวกับการเคยยืนหน้าเสาธง หรือจบบริหารการศึกษา ทำให้เข้าใจอนาคตการศึกษาโดยอัตโนมัติ ทั้งที่ในความจริง หลายคนกลับเป็นเพียง “ผลผลิตที่สมบูรณ์แบบของระบบราชการไทย” คือ

คิดเชิงลำดับขั้นมากกว่าคิดเชิงนวัตกรรม
เชี่ยวชาญเอกสารมากกว่าการเรียนรู้
สนใจการรักษาระเบียบ มากกว่าการปลดปล่อยศักยภาพมนุษย์
พูดเรื่อง “ผู้เรียนสำคัญที่สุด” แต่ทั้งชีวิตไม่เคยฟังเสียงผู้เรียนจริงๆ

ปัญหาคือ “บริหารการศึกษา” ในไทยจำนวนมาก ไม่ได้ผลิต Educational Strategist แต่ผลิต “นักจัดการพิธีกรรมราชการ”
เชี่ยวชาญ KPI
เก่งทำ SAR
พูดคำว่า Active Learning ได้คล่อง
แต่ไม่เข้าใจแม้กระทั่งว่า โลกอนาคตกำลังเปลี่ยนโครงสร้างทุนมนุษย์อย่างไร

จึงเกิดปรากฏการณ์ประหลาดคือ
คนที่พูดเรื่อง “การเรียนรู้แห่งศตวรรษที่ 21” มากที่สุด
กลับมีวิธีคิดแบบศตวรรษที่ 20
และใช้ระบบอำนาจแบบศตวรรษที่ 19

นี่คือ “Bureaucratic Pedagogy” — ระบบการศึกษาที่สอนเรื่องเสรีภาพผ่านโครงสร้างที่เกลียดเสรีภาพ