ความล้มเหลวเชิงโครงสร้างที่ทำให้ ปภ. กลายเป็นเพียง “สำนักงานจัดซื้อจัดจ้างและนายทะเบียนแจกถุงยังชีพ”

หากพิจารณาบทบาทของ กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย (ปภ.) ในฐานะ “ฝ่ายเลขานุการ” ของคณะกรรมการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยแห่งชาติ (กปภ.ช.) ผ่านกรอบ 2P2R จากการรับมือกับสถานการณ์อุทกภัยในห้วงปี 2568-2569 ภาพที่ปรากฏอย่างเด่นชัดคือ ความล้มเหลวเชิงโครงสร้างที่ทำให้ ปภ. กลายเป็นเพียง “สำนักงานจัดซื้อจัดจ้างและนายทะเบียนแจกถุงยังชีพ” มากกว่าจะเป็นศูนย์กลางข่าวกรองและยุทธศาสตร์ภัยพิบัติของชาติ Prevention (การป้องกัน): เป็นการป้องกันแบบกระดาษ และบนวาทกรรม “ทวงคืนพื้นที่เซฟตี้” Preparedness (การเตรียมพร้อม): เน้นการเล่นละครซ้อมแผน และสร้างความไฮเทคแบบเปลือกนอก ระบบเตือนภัยไฮเทคแต่ไร้สมอง ส่งข้อความสั้นระดับตรรกะอนุบาล Response (การตอบโต้): เป็นการสถาปนาอำนาจของอาณาจักรเป็นผู้ช่วยชีวิตที่มาพร้อม “ถุงยังชีพ” และความล่าช้าทางระเบียบ ส่งผลให้การช่วยเหลือใน 24-48 ชั่วโมงแรก ซึ่งเป็นช่วงเวลาชี้ชะตาชีวิต กลายเป็นการผลักภาระให้กู้ภัยเอกชนและจิตอาสาภาคประชาชนรับหน้าเสื่อไปก่อน ลดทอนศักดิ์ศรีมนุษย์เหลือแค่ “ถุงยังชีพ” Recovery (การฟื้นฟู): วงจรอุบาทว์แห่งการ “ซ่อมเพื่อรอท่วมใหม่” “ไม่เรียนรู้อะไรเลย เป็นการซ่อมตามแบบแปลนเดิมๆ บนตำแหน่งเดิมๆ เพื่อรอให้พายุลูกใหม่มาพัดพังทลายลงอีกในรอบปีถัดไป ไร้ซึ่งกระบวนการ Relearn & Reskill