พระสงฆ์ฉันภัตตาหารที่หรูหรา

การที่พระสงฆ์ฉันภัตตาหารที่หรูหรา ฟุ่มเฟือย ราวกับอาหารในภัตตาคารระดับเหลา เป็นปรากฏการณ์ที่สะท้อนถึงวิกฤตพระธรรมวินัย ผิดหลัก “อัปปิจฉตา” และ “สันตุฏฐิ”: การบวชมีวัตถุประสงค์เพื่อฝึกฝนความมักน้อยและสันโดษ การบริโภคอาหารหรูหราเป็นการสนองกามตัณหา (รสหารทัณฑะ) มากกว่าการฉันเพื่อประทังชีวิต สิกขาบทในโภชนปฏิสังยุตต์ (เสขิยวัตร): พระพุทธเจ้าวางระเบียบเรื่องการเคี้ยวการฉันไว้อย่างละเอียด เพื่อให้ภิกษุสำรวม ไม่ให้ฉันด้วยความโลภ ไม่ฉันแบบมัวเมาในรสชาติ ที่กล่าวมาเป็นหลักวินัยของพุทธศาสนา คนทั่วไปที่นับถือพุทธไม่ค่อยเข้าใจก็ยังพอเข้าใจได้ แต่ที่น่าแปลกคือชื่นชอบพออกพอใจที่เห็นพระสงฆ์มีอาหารกองเป็นพะเนินอยู่ตรงหน้า นับถือพุทธศาสนาแต่ปากไม่แคร์คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ที่บัญญัติหลักวินัยความเสื่อมแห่งสมณสารูป: การแสดงออกของพระที่บ่งบอกถึงความบำเรอตนด้วยความหรูหรา ถือเป็น “มัคคะผิด” ที่ทำลายความน่าเลื่อมใสของบรรพชิต (มัชฌิมาปฏิปทา) ชาวพุทธกลับนิยมชมชอบว่าจะได้ผลบุญมาก