สว.มีค่ายมีสี

สว. ตามเจตนารมณ์รัฐธรรมนูญ ควรทำหน้าที่สองอย่างหลัก คือตรวจสอบฝ่ายบริหาร และกลั่นกรองกฎหมาย โดยปราศจากความผูกพันกับพรรคการเมือง แต่ สว.สีน้ำเงิน แสดงพฤติกรรมอีกแบบหนึ่งอย่างสม่ำเสมอ พวกเขา โหวตสอดคล้องกับพรรคที่มีสีเดียวกัน อย่างสม่ำเสมอ ใช้ตำแหน่ง สว. ยื่นร้องคนที่ขัดผลประโยชน์ตัวเอง และเมื่อมีคนตั้งคำถามถึงความชอบธรรมของกระบวนการได้มาซึ่ง สว. กลับ เรียกนั่นว่าการล้มล้าง นักรัฐศาสตร์เรียกพฤติกรรมแบบนี้ว่า “การใช้สถาบันประชาธิปไตยเพื่อทำลายประชาธิปไตย” เพราะมันใช้กติกาที่ถูกกฎหมาย แต่ทำงานตรงข้ามกับเจตนารมณ์ของกติกานั้น สว. ที่มีสี ที่มีค่าย ที่มีสังกัด ไม่ใช่แค่ปัญหาทางจริยธรรมของบุคคล แต่คือ ความล้มเหลวเชิงโครงสร้าง ของระบบที่ออกแบบให้ สว. ไม่ต้องรับผิดชอบต่อประชาชนโดยตรง และเมื่อ สว. ไม่ต้องรับผิดชอบต่อประชาชน แต่ยังมีอำนาจโหวตเลือกองค์กรอิสระ ตรวจสอบรัฐบาล และยื่นถอดถอนบุคคล ระบบตรวจสอบถ่วงดุลทั้งหมดก็กลายเป็น เครื่องมือของกลุ่มอำนาจ ไม่ใช่เครื่องมือของประชาชน