การเมืองแห่งความอาฆาต

ปรากฏการณ์ “การเมืองแห่งความอาฆาต” เด้อค๊า จากประวัติศาสตร์การเมืองในโลกนี้ จะพบปรากฏการณ์นี้ ในสังคมที่เปลี่ยนผ่านประชาธิปไตยและมีความขัดแย้งทางชนชั้นและอุดมการณ์ไม่ยุติ เพื่อผลประโยชน์ทางศีลธรรมของกลุ่มตนว่าเป็นคนดีมีคุณธรรม พะน๊า ท่อนหลังอีฉันเติมเองเด้อค่า หลักสิ่งแวดล้อมศึกษาเป็นไปตามท่อนแรก นะค๊า
ทักษิณถูกทำให้เป็นตัวแทน “ความชั่ว” ที่แม้ผ่านกระบวนการยุติธรรมมาแล้ว ก็ไม่มีวันพ้นบาป การสร้าง “ศัตรูทางศีลธรรม”ของพวกสลิ่ม พะน๊า
กลุ่มสลิ่มปฏิเสธ “ความยุติธรรมเชิงฟื้นฟู” ที่การพักโทษเป็นส่วนหนึ่งของระบบ เพราะพวกสลิ่มยึดมั่นใน “ความยุติธรรมแบบล้างแค้น” สมัยยุทธจักรสลิ่มรุ่งเรือง
หากกลุ่มต้องการวิจารณ์นโยบายพักโทษอย่างสร้างสรรค์ ควรชี้ข้อมูลสถิติ เงื่อนไขที่ใช้ หลักเกณฑ์ และผลกระทบทางสังคม ไม่ใช่ใช้อุปมาหยาบคายและตรรกะเปรียบเทียบที่พิสูจน์ไม่ได้ เพราะนั่นเป็นเพียงการ “เมา” ควันไอเสียรถยนต์อันเป็นที่มาของอำนาจอคติในตัว