พวกเขาต้องการทำเพียง “การบริหารความจน” ไม่ใช่ “การแก้ความจน”

ภาพผู้นำหรือชนชั้นนำขึ้นรถพ่วงข้าง ถ่ายรูป ยิ้ม จับมือ ดูใกล้ชิดประชาชน มันอาจสร้างความรู้สึกอบอุ่นชั่วคราว แต่ลึก ๆ แล้ว
นี่ไม่ใช่ศักดิ์ศรีของชีวิตที่ควรเป็น นี่ไม่ใช่อนาคตที่คนจนควรได้รับ
และมันไม่ได้แตะต้นตอที่ทำให้คนต้องดิ้นรนแบบนี้ตั้งแต่แรก
ผู้มีอำนาจนำสิ่งเหล่านี้มาเปิดตัวเปิดผลงานการบริหารประเทศอย่างยิ่งใหญ่
แต่คล้ายกับว่าพวกเขากำลังบอกคนจนว่า “จงอยู่กับความจนอย่างขยันขันแข็ง”
เพราะหลังจากถ้ายรูปขี่โชว์แล้ว ก็ไม่มีการพูดภึงการจะสร้างเงื่อนไขให้พวกเขาไม่ต้องจนอีกต่อไป

คล้ายกับว่า พวกเขาต้องการทำเพียง “การบริหารความจน” ไม่ใช่ “การแก้ความจน”
คือช่วยให้คนยังหายใจได้วันต่อวัน
แต่ไม่เคยแตะ:

ค่าแรงที่ไม่พอ
หนี้ครัวเรือน
ตลาดที่ผูกขาด
ต้นทุนชีวิตที่สูงขึ้น
การศึกษาที่เหลื่อมล้ำ
ระบบเศรษฐกิจที่ทำให้คนตัวเล็กโตยาก

ภาพพ่วงข้างจึงอาจกลายเป็นสัญลักษณ์ที่เศร้ามาก:
คนจนต้องดิ้นรนหนักขึ้นเรื่อย ๆ แต่รัฐกลับเอาความดิ้นรนนั้นมาทำเป็นพิธีกรรม

หรือว่าอีฉันคิดมากไปเอง คนไทยกำลังพอใจกับ:
การสงเคราะห์เล็ก ๆ
การตลาดเชิงอารมณ์
ภาพไวรัล
ความรู้สึกดีชั่วคราว แห้ชื่นชมซุปเปอร์จีและหนูปราสาทขอมอย่างล้นหลามก็ได้
ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็แสดงว่า เพดานความหวังของคนจนในประเทศนี้ ถูกกดต่ำลงเรื่อย ๆ จนน่าใจหาย ละเด้อค๊า ละเด้อค๊า