การเปรียบเทียบความ “เหิมเกริม” หรือการใช้อำนาจระหว่าง “ยุคทักษิณ” ช่วงปี 2544-2549 กับ “ยุคอนุทิน พรรคภูมิใจไทย” ในปัจจุบัน

On 23 เมษายน 202623 เมษายน 2026By ดร.วัฒกานต์ ลาภสาร

“ยุคทักษิณ” มีรูปแบบการใช้อำนาจจากเสียงข้างมากในสภา ซึ่งมีมากถึง 377 เสียง ซึ่งมีพลังทางการเมืองสูงทำให้อำนาจของพรรคราชการถูกท้าทายจนอาจจะสามารถรื้อ ระบบราชการแบบเดิม เพื่อปลูกฝังวัฒนธรรมแนวใหม่ ซึ่งสร้างความโกรธเคืองให้กับกลุ่มอำนาจเก่าและชนชั้นนำเป็นอย่างมาก จนนำไปสู่การวางกรอบกติกาใหม่ ระดมผู้จงรักภักดีเขียนกติกาควบคุมการบริหารราชการแผ่นดินและกำหนดตัวผู้เล่นภายใต้ระบบกึ่งประชาธิปไตย

ยุคอนุทิน มีรูปแบบการใช้อำนาจจากกติกาจากรัฐธรรมนูญ 2560 ที่เขียนขึ้นใหม่ให้เป็นประโยชน์สูงสุด ไม่ได้เป็นการ “รื้อ” ป่า แต่เป็นการทำตัวเป็น “กาฝากที่แข็งแรง” หรือ “พืชเจ้าถิ่น” ที่อาศัยทรัพยากรจากโครงสร้างรัฐธรรมนูญและระบบราชการเพื่อขยายพันธุ์และยึดครองพื้นที่อย่างเป็นระบบ ทำให้สามารถส่งคนในเครือข่ายเข้าสู่ตำแหน่งสำคัญในองค์กรตรวจสอบ รุกคืบยึดกุมกลไกมหาดไทยเพื่อวางฐานรากการเมืองในระดับท้องถิ่น เครือข่ายที่ฝังตัวอยู่ในกระทรวงเกรด A ที่มีงบประมาณสูงและใกล้ชิดมวลชน ทั้งสาธารณสุข, คมนาคม, มหาดไทย ทำให้ใครๆ ก็หลงรักอนุทิน ทุกองค์กร แม้แต่องค์กรประชาชน ทำให้การเลือกตั้งครั้งล่าสุด พรรคภูมิใจไทยครองใจคนไทยมาเป็นอันดับหนึ่ง